Bebeklerden başlayalım bazen uykusuz geçen yorgun gecelerimiz oluyor bebeklerimizin ağlaması huzursuzlukları yüzünden uykusuz geçen gecelerde yada herhangi bi zaman diliminde sabrımızın tükendiğini hele helede tek başımıza annelik yapmaya çalışıyorsak yardım edecek kimsede yoksa bebeklerimize bağırıp kızabiliyoruz bunu yapmayalım..evet sabrımızda bitse sinirlerimiz gergin krıgın da olsak ONLARIN BİZDE BAŞKA HİÇ KİMSESİ YOK VE ONLAR BİZE MUHTAÇ..bi bebeğin annesini nasıl gördüğünü düşünün onun koruyucusu onun eli ayağı o olmassa yaşayamacağı bi varlık..anneler bebekler için böyledir..ve işin daha da kötüsü onlar sizin neden bağırdığpınızı kızdığınızı bile anlayamayacak kadar masum ve küçükler..ona bu bağırmalarınız kızmalarınız belki size çocuktur anlamaz diye önemsiz gelebilir ama öyle değil bebekleriniz çocuklarınız ilk özgüveni ilk övgüyü herşeyin en güzelini ve ilkini sizden öğrenecek..eğer siz bağırarak kızarak hitap ederseniz bi süre sonra bebeğiniz ve çocuklarınız bunu normal bişe olarak kendini değersiz ve bu kavrama uygun olarak görmeye başlıcak..zamanla okulda öğretmeninin arkadaşlarının ona bağırmasına vs tepki veremicek çünkü bunu evde de gördü..ÇOCUKLARIMIZA KIYMET VERELİM komşumuz akrbalarımız arkadaşlarımız HİÇ BİRİ KENDİ CANINIZDAN KÜÇÜK VE MASUM Bİ BEBEK KADAR DEĞERLİ OLAMAZ ONA KIYMET VERELİM ONU SEVELİM ONU TEK KORUYABİLECEK OLAN ANNELER BUNU BİLELİM VE ÇOCUĞUMUZA SIKI SIKI TUTUNALIM..güzel annelikler arkadaşlar..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder